στερεότυπά μου
Συνομιλία με τη μητέρα στο τηλέφωνο.
Παντεπιστημίου εγώ, στο φανάρι, εκείνη στο σαλόνι της.
Μητέρα: …και πού λες, έβαλα αγγελία το διαμέρισμα…
Εγώ: (ποιό διαμέρισμα πάλι, τί λεει)
Μητέρα: …και μού το ζήτησε ένα ζευγάρι GAY!!
Εγώ: Α.
Μητέρα: …αυτοί πρέπει να μένουν πρώτη φορά μαζί, γιατί μού πε εκείνος ότι ο φίλος του μένει στο εξωτερικό τώρα.
Εγώ: Και;
Μητέρα: …θα μείνω, λέει, με έναν φίλο μου κι ένα σκυλάκι.
Εγώ: Οκ.
Μητέρα: …πενηντάρης είναι, τού πα να τον πάρω τηλέφωνο και λέει όχι, αυτό είναι το what’s up που χρησιμοποιώ για να τηλεφωνώ στο σύντροφό μου.
Εγώ: Μμ.
Μητέρα: …εντομεταξύ τού λεγα οτι το σπίτι έχει 2 κρεβατοκάμαρες…
Εγώ: Ωραία! Βρήκες κι ενοικιαστές.
Μητέρα: Εσύ τί λές να κάνω;
Εγώ: Τί να κάνεις; Να το δώσεις.
Μητέρα: …ναι, αυτό μού λένε όσοι ρώτησα…
Εγώ: …
Μητέρα: …μού λένε οτι αυτοί που είναι τέτοιοι θα είναι και καθαροί και θα προσέχουν.
Εγώ: Μμ.
Μήτερα: …αλλά φοβάμαι, μην δημιουργήσουν πρόβλημα στην πολυκατοικία.
Εγώ: Τί πρόβλημα, ρε μάνα, να κάνουν κάθε βράδυ πάρτυ;
Μητέρα: …ξέρω γω! Να κουβαλάνε συνέχεια άντρες!!
Εγώ: (…) (…) (…)
εγώ τη βρίσκω πολύ γλυκιά τη μανούλα!
και έχω την εντύπωση ότι την ίδια στιγμή που τα λέει, συνειδητοποιεί και τον παραλογισμό των στερεοτύπων αλλά αυτά είχε μάθει, αυτά ήξερε, ε, και κάπου ήθελε να τα πει
γλυκιά μανούλα… και έτοιμη να δεχτεί και το διαφορετικό… έτσι μου φαίνεται…
εμένα με ενοχλούν τα στερεότυπα που έχουν φαινομενικά νέοι και κοολ τύποι που κατά βάση είναι στενόμυαλοι, ρατσιστές και φοβικοί..
η μανούλα μέχρι και φαγάκι θα τους πηγαίνει
φιλιά σε κείνη και σε σένα
Νομίζω πως η μανούλα το πήρε πολύ καλά!
Σκέψου μόνο την ίδια συζήτηση, 10 με 20 χρόνια πριν. Καλά, το 20 χρόνια πριν ας το ξεχάσουμε.
Μια χαρά το πήρε!