080307261009

Στο γραφείο αποφασίσαμε να ανοίξουμε μερικές από τις κούτες συνεργατών που δεν δουλεύουν πια μαζί μας. Τα αρχεία τους.

Ο τρελούλης το αποφάσισε. Άρπαξε το κοπίδι, πέρασε από πίσω μου, εγώ φοβάμαι πάντα ο,τιδήποτε κοφτερό, άρχισε να κόβει τα χαρτόνια.

Μού έδινε κι εγώ ταξινομούσα. Τί πετάμε, τί κρατάμε, τί κρύβουμε.

Έβγαλε μια ξεθωριασμένη εφημερίδα. Ένα φρη πρες.

Στο εξώφυλλο ο πρωταγωνιστής μίας ταινίας.

Το όνομα της ταινίας με μεγάλα κίτρινα γράμματα.

(Κάπου στο σπίτι, σε άλλα κουτιά, δικά μου “αρχεία” έχω ένα εισιτήριο με το ίδιο όνομα. Το πιθανότερο, να έχω δύο εισιτήρια)

Κράτησα την εφημερίδα, είδα την ημερομηνία της. Αριθμοί χωρίς κενά. 080307.

Εξυπνακίστικοι τρόποι να καταγράψεις το χρόνο.

Έβαλα την εφημερίδα στην τσάντα.

Στο δρόμο για το τρένο έπεσε από το μάτι μου ο φακός.

Γύρισα σπίτι σχεδόν από ένστικτο.

Ευτυχώς είχα να τον αντικαταστήσω.

Σκέφτομαι πως το μέσα πληγώνεται κι αν πληγωθεί δεν επανέρχεται. Παραμορφώνεται. Μαθαίνει στη νέα φυσιολογία.

Μπορεί το χέρι που σε άλλαξε να αγγίζει τώρα άλλα όργανα σε κάποια άλλη άκρη του πλανήτη. Έσύ όμως κουβαλάς την παραμόρφωσή σου.

Και μ΄έναν τρόπο ασαφή, βοηθάει να έχεις ένα ντοκουμέντο. Ένα μικρό παράσημο τιμής.

~ από SugarProof στο Οκτωβρίου 26, 2009.