βαθιά μεσ’τα μάτια τους

Είχαμε βάλει ένα στοίχημα πριν… κάποιους μήνες.

Δε θα το προδώσω.

Και θα το αφήσω στην τύχη, τη γνώση αυτής της μικρής εξομολόγησης.

Πως εκείνο το βράδυ στην Κυψέλη, πριν φύγουμε αργά τη νύχτα, όσο ήμασταν ακόμα μέσα, το στοίχημα σχεδόν το έχασα.

Αλλά περισσότερο “σχεδόν” δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Κι εγώ το χω χάσει το στοίχημα. Αλλά δεν το κέρδισε ένας, το κέρδισαν τρεις.

Και δεν θα το πω ποτέ παρά εδώ, πως κάθε επόμενη νύχτα που κοιτάζω με προσοχή και αγωνία, όταν χαμογελάω παγωμένα, είναι γιατί νιώθω τα μάτια μου έτοιμα να τρέξουν και τα στοιχήματα να χάνονται το ένα μετά το άλλο.

Άρα έχω ήδη κερδίσει.

Άρα εδώ είναι καλά.

( Κι εδώ είναι σπίτι. )

~ από SugarProof στο Οκτωβρίου 26, 2009.