το κορίτσι…

angie

… που -επιτέλους- γύρισε πίσω.

(Υπέροχη, όμως τρομακτικά αποστεωμένη.)

(Το κραγιόν, το κραγιόν…)

(Τον καλογυρισμένο πόνο τον λέμε τέχνη. Σηκώνω τα χέρια.)

(Πες με μελό, χθες το χρειαζόμουν το happy ending. Όμως…)

(κλικ)

~ από SugarProof στο Δεκεμβρίου 16, 2008.

Υποβολή απάντησης